

Ekspert w dziedzinie bezpieczeństwa, stosunków międzynarodowych, analizy informacji i historii służb specjalnych, łączący doświadczenie akademickie z wieloletnią praktyką w administracji publicznej, organizacjach pozarządowych oraz instytucjach bezpieczeństwa państwa. Jest profesorem Wydziału Administracji i Nauk Społecznych Uniwersytetu WSEI.
Ukończył stosunki międzynarodowe na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego, a następnie Akademię Dyplomatyczną Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Stopień doktora uzyskał w 2010 r. w Instytucie Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk na podstawie rozprawy poświęconej dyplomacji naftowej wybranych państw Ameryki Łacińskiej. W 2020 r. uzyskał stopień doktora habilitowanego w dyscyplinie nauki o bezpieczeństwie w Akademii Sztuki Wojennej; podstawę postępowania stanowił dorobek naukowy oraz monografia „Dwa kroki przed przyszłością. Marian Chodacki jako wzór współczesnego analityka wywiadu”.
Karierę zawodową rozpoczął w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. W działalności akademickiej był związany m.in. z Collegium Civitas, gdzie pracował jako adiunkt oraz kierował studiami podyplomowymi „Bezpieczeństwo energetyczne: państwo, samorząd, biznes”, a następnie z Akademią Sztuki Wojennej — w Instytucie Historii Wojskowej kierował Katedrą Historii Wywiadu i Kontrwywiadu Wojskowego.
W administracji rządowej pełnił funkcje doradcy Ministra Obrony Narodowej, głównego analityka Ośrodka Monitorowania i Analiz MON oraz szefa Gabinetu Politycznego Ministra Obrony Narodowej. Od 1 grudnia 2017 r. do stycznia 2018 r. był podsekretarzem stanu w Ministerstwie Obrony Narodowej, odpowiedzialnym za naukę i wojskowe szkolnictwo wyższego.
W pracy badawczej koncentruje się na historii wywiadu i kontrwywiadu, metodach analizy informacji, bezpieczeństwie energetycznym, polityce międzynarodowej oraz historii politycznej. Szczególne miejsce w jego dorobku zajmują badania nad polskim wywiadem wojskowym II Rzeczypospolitej i okresu II wojny światowej, działalnością Mariana Chodackiego i placówki „Estezet”, kryptografią oraz operacjami Jana Kowalewskiego. Prowadził także badania dotyczące Ameryki Łacińskiej, Bałkanów, obszaru postsowieckiego, geoekonomii i polityki energetycznej.
Jest autorem, współautorem lub redaktorem 12 książek, 17 rozdziałów, ponad 30 artykułów naukowych i ekspertyz oraz ponad 80 artykułów prasowych, branżowych i specjalistycznych.
W działalności dydaktycznej łączy nauki o bezpieczeństwie, historię, stosunki międzynarodowe oraz zarządzanie. Prowadzi zajęcia i szkolenia dotyczące analizy informacji, historii i funkcjonowania służb wywiadowczych, bezpieczeństwa międzynarodowego i innych.